
Esra Atıcı, çoğunlukla kağıt türevi atık malzemelerle çalışan bir sanatçıdır. Üretimlerinde oluklu mukavva başta olmak üzere karton, kağıt ruloları, gazete ve farklı kağıt bazlı malzemeleri kullanır. Kağıdı, ağaca ve toprağa en yakın hissettiği malzeme olarak görür; bu nedenle üretimlerinin merkezine taşır.
Sanat pratiği, değersiz görülenin taşıdığı potansiyeli görünür kılma düşüncesinden beslenir. Eserlerinde yalnızca malzemenin değil, bakış açısının da dönüşebileceğini sorgular. Ona göre emek, zaman ve dikkat; sıradan görüleni yeniden anlamlı ve değerli hale getirebilir. Bu düşünce yalnızca kullandığı malzemeler için değil, yaşamın kendisi için de geçerlidir.
Psikolojik danışmanlık geçmişi, insanın ve malzemenin dönüşümü arasında ortak bir bağ kuran sanat anlayışını besler. Eserleri, izleyiciyi “Ben de yapabilirim.” ve “Neden olmasın?” sorularıyla baş başa bırakırken, gündelik hayatta sıradan görülen nesnelere yeniden bakmaya davet eder.